Η ξεχωριστή ιστορία ενός μπουκαλιού ούζο της ποτοποιίας Μπουρλά

Η ξεχωριστή ιστορία ενός μπουκαλιού ούζο της ποτοποιίας Μπουρλά

Ήταν χρόνια πριν, στη Γενεύη, όταν η πρόσκληση σε δείπνο από τη θεία του και η διάθεσή της να τον κάνει να αισθανθεί… σαν στο σπίτι του, προσφέροντάς του ούζο, έμελλε να οδηγήσει τον Θεσσαλονικιό ιστορικό, Λεόν Σαλτιέλ σε μια ενδιαφέρουσα αποκάλυψη και να τον βοηθήσει να ξετυλίξει το «κουβάρι» της ιστορίας της ποτοποιίας Μπουρλά, που λειτουργούσε δεκαετίες πριν στη Θεσσαλονίκη.

Το ασίγαστο πάθος του για την ανασύνθεση της ιστορίας παλαιών αντικειμένων σε συνδυασμό με τη βαθιά επιστημονική του γνώση και το έμπειρο μάτι του ανθρώπου που αναζητεί τέτοι- ου είδους αντικείμενα σε παλαιοπωλεία ανά τον κόσμο, τον έκανε να περιεργαστεί με λεπτομέ- ρεια το μπουκάλι.

Η… έκπληξη στην ετικέτα

«Η ετικέτα ήταν γραμμένη στα ελληνικά, κολλημένη σ’ ένα παλιό γυάλινο μπουκάλι. Έγραφε: « Εξαιρετικό ούζο INTO- Διπλής απoστάξεως- Ποτοποιία Αδελφών A. Μπουρλά, Βίκτωρ Ουγκώ 3, Θεσσαλονίκη ». Η πάνω ετικέτα μού προκάλεσε ακόμη μεγαλύτερη έκπληξη. Γραμμένη στα εβραϊκά, ανέφερε ότι το προϊόν αυτό ήταν « κασσέρ (kosher) για το Πέσαχ », δηλαδή πληρούσε τους διατροφικούς κανόνες της εβραϊκής αυτής γιορτής. Υπήρχε επίσης μια φούντα που κρεμόταν από την κορυφή, με το αστέρι του Δαβίδ να σφραγίζεται σ ́ έναν κύκλο μολύβδου. Δεν είχα ξαναδεί κάτι τέτοιο!», αναφέρει ο Λεόν Σαλτιέλ.

Ένα μπουκάλι ούζο με… επίκαιρο ονοματεπώνυμο

H ιστορία αυτής της εταιρείας ξεκινά από την προπολεμική Θεσσαλονίκη, όπου ο Ίντο Μπουρλά λειτουργούσε κατάστημα οινοπνευματωδών ποτών με το όνομά του (ΙΝΤΟ) στην πλατεία Άθωνος, στο κέντρο της πόλης, μαζί με τον συνεργάτη του Σιμόν Μορντώχ.

Εξηγεί πως κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής στη Θεσσαλονίκη, η οικογένεια του Ίντο -ο πατέρας του Αβραάμ Μπούρλα, η μητέρα του Ρέιτσελ, η αδερφή του Γκρατσιέλα, και ο μικρότερος αδελφός του Δαυίδ απελάθηκαν και χάθηκαν στο στρατόπεδο θανάτου Άουσβιτς- Μπίρκεναου, μαζί με 50.000 Εβραίους της πόλης. Ο Ίντο και ο μεγαλύτερος αδερφός του, ο Μωύς κατάφεραν να επιβιώσουν από τον πόλεμο. Έφυγαν από τη Θεσσαλονίκη και κρύφτη- καν στην Αθήνα, που ήταν τότε υπό ιταλικό έλεγχο. Μετά το τέλος του πολέμου, όπως εξηγεί ο κ. Σαλτιέλ, τα δύο αδέλφια επέστρεψαν στη Θεσσαλονίκη, όπου διαπίστωσαν ότι είχαν χάσει τα περισσότερα μέλη της οικογένειάς τους και ότι όλα τα αγαθά και τα υπάρχοντά τους είχαν κλαπεί ή πωληθεί. «Ξεκίνησαν -λέει- από το μηδέν και άνοιξαν ξανά το ποτοποιείο ως συνεργάτες με το ίδιο όνομα, σε μια νέα τοποθεσία και διηύθυναν την επιτυχημένη επιχείρηση μαζί έως ότου αποχώρησαν και οι δύο».